Blijven getuigen
Naast je schoolwerk met leeftijdgenoten aan de slag in de supermarkt of ’s zaterdags
op de markt geeft meestal niet zoveel problemen. Een avondje tegen betaling voor
pizzakoerier spelen lukt ook nog wel. Lastiger wordt het als je tijdens je stage, maar
helemaal daarna, tussen onkerkelijke collega’s komt te werken. Werken onder
andersdenkenden: afzien of omzien?
Voor de meeste jongeren komt vroeg of laat het moment dat werken tot het dagelijks ritme
gaat horen. Een gedeelte van de jongeren komt terecht bij een organisatie waar veel
gelijkgezinden werken. Dit geldt bijvoorbeeld voor verzorgenden die aan de slag gaan in een
‘eigen huis’. Voor velen echter betekent de start in een vaste baan het collegiale contact met
andersdenkenden. Zoals Rianne (19), die in de verzorging een collega had die in één of
andere leefgroep zat “met volgens mij wat vreemde ideeën”. Rianne: “ Dat was moeilijk en
een beetje eng. Eng, omdat ik er niet goed raad mee wist. Moeilijk, omdat mijn collega haar
opvattingen ventileert en van mij ook een mening vraagt. En eerlijk gezegd merk je dan dat
het lastig is om goed je mening te geven, ook al hebben we daar op school wel over
gesproken”. Rianne ontloopt de bewuste collega een beetje. Voor de rest denkt ze wel dat ze
erbij hoort. Echte problemen ervaart ze niet.
Peter (19, bouwmarkt) reageert heel laconiek: “Je moet natuurlijk wel jezelf blijven en niet
met iedereen mee gaan praten. Je moet je niet in allerlei bochten wringen en net doen of je
ook van alles over film en zo op de hoogte bent. Je moet gewoon blijven doen”.
Jeanette (20) werkt in een winkel met enkele andersdenkende collega’s. Zij heeft thuis een
paar vriendinnen waarmee ze soms optrekt. Verder volgt ze nog een cursus. Haar ervaring is
dat je naar collega’s duidelijk moet zijn in hoe je denkt, dat je naar de kerk gaat en zo. Soms
stellen mensen daarover vragen, maar eigenlijk wordt haar antwoord dan ook best
geaccepteerd. Ze lacht: “Al zei een collega laatst ‘Brr, … ik moet er niet aan denken, da’s
niks voor mij zoals jij leeft’. Duidelijk dus!”.
Naast Rianne, Peter en Jeanette zijn nog diverse jongeren benaderd. Voor de meesten is het
toch geen afzien om tussen andersdenkenden te werken.
De boodschap die zij geven is eigenlijk heel duidelijk: enerzijds is het soms ronduit moeilijk
om ‘anders’ te zijn, je valt er bij feestjes, koffiepraat e.d wel eens buiten. Accepteer dat, is het
advies. Anderzijds heb je als christenjongere toch de taak om te laten zien wat christen-zijn
betekent. Dit betekent geen ‘preekhouding’. Een meisje verwoordde het als omzien naar de
ander. Een moeilijke taak, maar wel een opdracht!
Tekst: Andre Lagendijk
Eerder verschenen in de JongerenSpecial van 2001/2002