De Stoel
Sinds ik in het onderwijs actief mag zijn - en dat is al heel wat jaren - wordt er vernieuwd. Je bent net een paar jaar op last van de directie aan het experimenteren met nieuwe werkvormen als de eerste besprekingen van weer nieuwe plannen gepland worden. Zelfs een stevige onderzoekscommissie van de Tweede Kamer houdt de vernieuwingsdrift niet tegen. Wat is dan het grote probleem? Daar is, als we zo het onderwijsbeleid voorzichtig bekijken, gemakkelijk een antwoord op te geven. Het lijkt namelijk totaal onduidelijk hoe wij leerkrachten de kinderen iets bij kunnen brengen.
Zo lijkt het, maar ik geloof het niet.
Nu moet u niet direct vragen naar argumenten, alsof ik, als eenvoudige zwarte mus, ook een wetenschappelijk geschoold onderwijsvernieuwer zou moeten zijn. Ik heb geen argumenten, ik heb de achterliggende dagen regelmatig buiten rondgevlogen. 't Was koud, maar ook heel verfrissend en leerzaam.
Hoe kinderen leren, lijkt een heel complex verhaal. Hoe kinderen leren schaatsen, is veel duidelijker: met een stoel. Dat deden ze een paar honderd jaar geleden al en dat doen ze anno 2009 nog steeds. Het model stoel heeft een bepaalde ontwikkeling ondergaan. Vroeger leerde men het met een stevige, rechte houten keukenstoel. Tegenwoordig pakken we zo'n gammel wit kuipstoeltje uit de tuin. Toch kunnen we zeggen dat al die eeuwen de didactiek van het schaatsen niet is veranderd. Mooi toch?
Prachtig ook om te zien dat op de sloten en vaarten opeens het gevoel erbij te moeten horen heel anders wordt. Kúnnen schaatsen telt opeens veel zwaarder mee dan hippe schaatsen. Als ik goed gekeken heb, was de meerderheid van de gladde ijzers duidelijk ouder dan de berijders.
Ook opvallend tijdens de ijspret is de bewondering van de jonge schaatsertjes voor opa. Opa ouderwets? Nou ja, hij heeft wel van die gekke houten schaatsen zomaar onder zijn schoenen, maar hij kan het wel! Zelfs de meest sportieve kleinzoon moet moeite doen om 'm bij te houden.
Toch ook nog even een vierde puntje: vallen lijkt vreselijk als je moet leren schaatsen, maar als je dan die stoere buurjongen voor de achtste keer met een prachtige zwaai onderuit ziet gaan, is het veel minder erg. Je kunt zelfs trots zijn op het grote aantal keer dat je gevallen bent.
Dus: leren doe je met een stoel en door goed naar oude mensen te kijken en niet bang te zijn om te vallen. En niet door voortdurende onderwijsvernieuwing.
Overigens, ook al eeuwen heb je leerlingen die net zo eigenwijs zijn als uw zwarte mus. Die leren niet met een stoel schaatsen, maar wél met vallen en opstaan.
De zwarte mus - 5 januari 2009
Tip een bekendePrint Zo lijkt het, maar ik geloof het niet.Nu moet u niet direct vragen naar argumenten, alsof ik, als eenvoudige zwarte mus, ook een wetenschappelijk geschoold onderwijsvernieuwer zou moeten zijn. Ik heb geen argumenten, ik heb de achterliggende dagen regelmatig buiten rondgevlogen. 't Was koud, maar ook heel verfrissend en leerzaam.
Hoe kinderen leren, lijkt een heel complex verhaal. Hoe kinderen leren schaatsen, is veel duidelijker: met een stoel. Dat deden ze een paar honderd jaar geleden al en dat doen ze anno 2009 nog steeds. Het model stoel heeft een bepaalde ontwikkeling ondergaan. Vroeger leerde men het met een stevige, rechte houten keukenstoel. Tegenwoordig pakken we zo'n gammel wit kuipstoeltje uit de tuin. Toch kunnen we zeggen dat al die eeuwen de didactiek van het schaatsen niet is veranderd. Mooi toch?
Prachtig ook om te zien dat op de sloten en vaarten opeens het gevoel erbij te moeten horen heel anders wordt. Kúnnen schaatsen telt opeens veel zwaarder mee dan hippe schaatsen. Als ik goed gekeken heb, was de meerderheid van de gladde ijzers duidelijk ouder dan de berijders.
Ook opvallend tijdens de ijspret is de bewondering van de jonge schaatsertjes voor opa. Opa ouderwets? Nou ja, hij heeft wel van die gekke houten schaatsen zomaar onder zijn schoenen, maar hij kan het wel! Zelfs de meest sportieve kleinzoon moet moeite doen om 'm bij te houden.
Toch ook nog even een vierde puntje: vallen lijkt vreselijk als je moet leren schaatsen, maar als je dan die stoere buurjongen voor de achtste keer met een prachtige zwaai onderuit ziet gaan, is het veel minder erg. Je kunt zelfs trots zijn op het grote aantal keer dat je gevallen bent.Dus: leren doe je met een stoel en door goed naar oude mensen te kijken en niet bang te zijn om te vallen. En niet door voortdurende onderwijsvernieuwing.
Overigens, ook al eeuwen heb je leerlingen die net zo eigenwijs zijn als uw zwarte mus. Die leren niet met een stoel schaatsen, maar wél met vallen en opstaan.
De zwarte mus - 5 januari 2009