Land van mest en mist
Soms kunt u zich vergissen. Denk bijvoorbeeld eens aan de bekende woorden van de 19e eeuwse dichter P.A. de Genestet die hij in 1851 schreef: "O land van mest en mist...." Mogelijk weet u niet exact hoe het gedicht verder gaat. Maakt u zich daar ook niet al te bezorgd om. Twaalf regels lang uit de dichter zijn misnoegen over de Nederlandse bodem. Ik val hem niet bij.
Modder is namelijk heerlijk. Aan het begin van deze maand vond ik gelegenheid om de winterroute te lopen door de Amerongse Bovenpolder. 't Was modderig en miezerig, maar ik heb genoten. Het was ook stil en grijs. Geen geluiden van de moderne cultuur, geen lawaaierige toeristen, alleen het geluid van zuigende modder en soppende schoenen; ja, ik was mijn laarzen vergeten.
Toen ik over het laatste hek klom, bleek de zachte rivierklei het hele onderste gedeelte van mijn broek verkleurd te hebben, een beleveniscadeau van de natuur.
Je hebt eigenlijk niets aan stereotiepe beelden; ze brengen je niet verder. Let maar eens op tijdens de eerstkomende verjaardag: veel stereotiepe beelden eindigen vanzelf in een nutteloze klaagzang. Is het misschien daarom dat het onderwijs in de media er niet altijd zo goed af komt? Zijn wij veel te gewoon, te voorspelbaar, te saai?
En dan die leerlingen! U kunt vast wel de stereotiepe beelden. U hebt vast wel eens meer dan een boutade van twaalf regels gevuld met de wandaden van die paar leerlingen die steeds weer uw les verzieken.
Laten we even omkijken.
Ik maak me er niet druk om dat mensen mij zielig vinden als ik met bemodderde benen door het dorp loop. Het doet me niets dat mensen mij zielig vinden omdat ik in het onderwijs werk. Ik geniet ervan, ook als de eerste gulp modder zich onder mijn sokken nestelt.
Mest en mist geven vruchtbaarheid. Ik zie dagelijks jonge plantjes opgroeien. Onkruid? U verguist waardevolle planten! Weet u wel dat het 'onuitroeibare' zevenblad kostelijke groente is, even voedzaam als spinazie?
Laat ik eerlijk zijn: toen ik door de modder waadde, heb ik de daar voorkomende beekpunge niet gezien. Misschien de volgende keer. Zo hoop ik ook binnenkort de juiste toon te vinden voor die ene leerling die ik afgelopen week maar even op de gang heb geparkeerd.
De zwarte mus - 12 december 2008
Tip een bekendePrint Modder is namelijk heerlijk. Aan het begin van deze maand vond ik gelegenheid om de winterroute te lopen door de Amerongse Bovenpolder. 't Was modderig en miezerig, maar ik heb genoten. Het was ook stil en grijs. Geen geluiden van de moderne cultuur, geen lawaaierige toeristen, alleen het geluid van zuigende modder en soppende schoenen; ja, ik was mijn laarzen vergeten.Toen ik over het laatste hek klom, bleek de zachte rivierklei het hele onderste gedeelte van mijn broek verkleurd te hebben, een beleveniscadeau van de natuur.
Je hebt eigenlijk niets aan stereotiepe beelden; ze brengen je niet verder. Let maar eens op tijdens de eerstkomende verjaardag: veel stereotiepe beelden eindigen vanzelf in een nutteloze klaagzang. Is het misschien daarom dat het onderwijs in de media er niet altijd zo goed af komt? Zijn wij veel te gewoon, te voorspelbaar, te saai?
En dan die leerlingen! U kunt vast wel de stereotiepe beelden. U hebt vast wel eens meer dan een boutade van twaalf regels gevuld met de wandaden van die paar leerlingen die steeds weer uw les verzieken.
Laten we even omkijken.
Ik maak me er niet druk om dat mensen mij zielig vinden als ik met bemodderde benen door het dorp loop. Het doet me niets dat mensen mij zielig vinden omdat ik in het onderwijs werk. Ik geniet ervan, ook als de eerste gulp modder zich onder mijn sokken nestelt.
Mest en mist geven vruchtbaarheid. Ik zie dagelijks jonge plantjes opgroeien. Onkruid? U verguist waardevolle planten! Weet u wel dat het 'onuitroeibare' zevenblad kostelijke groente is, even voedzaam als spinazie?
Laat ik eerlijk zijn: toen ik door de modder waadde, heb ik de daar voorkomende beekpunge niet gezien. Misschien de volgende keer. Zo hoop ik ook binnenkort de juiste toon te vinden voor die ene leerling die ik afgelopen week maar even op de gang heb geparkeerd.
De zwarte mus - 12 december 2008