MR als klachtencommissie
Wilco is voorzitter van de MR van basisschool De Klimop. Verstandig en toegankelijk als hij is, weten de mensen binnen en buiten de school hem wel te vinden. Vriendelijk staat hij dan ook mevrouw Van Wijk te woord. Mevrouw Van Wijk is de moeder van Matthijs in groep 6 en wordt binnen de school gezien als een betrokken ouder. En betrokken ouders neem je serieus. Mevrouw Van Wijk is absoluut niet te spreken over de wijze waarop Juf Tammer omgaat met de dysfatische ontwikkelingsstoornis van Matthijs. De juf houdt geen rekening met zijn beperking, besteedt er geen aandacht aan en de resultaten van Matthijs zakken fors weg. Of de MR hier een rol in kan spelen. ‘Ik zet het op de agenda en we gaan het bespreken’ aldus Wilko.
Goed of fout van Wilko? Meer dan regelmatig bereiken mij vragen, zowel van bestuursleden, directies als van MR-leden, die gerelateerd zijn aan de volgende vraag: hoe moet de MR omgaan met klachten. Klachten van (vooral) ouders, maar ook klachten van personeelsleden. En wat te denken – het komt regelmatig voor – van personeelsleden die zitting hebben in de MR en die dat platform gebruiken om hun problemen met de schoolleiding tot een einde te brengen. Hierover valt veel te zeggen en ik kan dat niet in één stukje kwijt. Ik volsta hier met een aantal uitgangspunten en in de komende tijd wil ik zo nu en dan een nadere uitwerking geven. In ieder geval vind ik het goed om hier aandacht aan te besteden aangezien ik merk dat velen in en rond om de MR nog zoekende zijn naar een juiste opstelling.
Doorverwijzen
Terug naar Wilko. Wat Wilko had móéten zeggen is dit: ‘Mevrouw Van Wijk, u belt mij nu wel en ik wil graag naar u luisteren en u adviseren, maar heeft u hierover al met juf Tammer gesproken?’ Stel nu dat mevrouw Van Wijk hierop bevestigend zou hebben geantwoord, maar ook zou hebben gezegd: ‘Ik krijg bij juf Tammer geen gehoor’, dan had Wilko haar moeten wijzen op de interne klachtenprocedure. Dus: na de groepsleerkracht gesproken te hebben, met medeweten (of zelfs medegaan) van de groepsleerkracht naar de schoolleiding of iemand ‘die er over gaat’.
De MR mag over ieder onderwerp met de schoolleiding of het bestuur overleggen en informatie opvragen. Dus ook over de klacht van een individuele ouder. En ook over het feit dat juf Tammer het niet eens is met haar onvoldoende beoordeling (even los van de vraag of de schoolleiding overal op moet ingaan - nee dus). Technisch gesproken doet Wilko dus niets verkeerds. Maar: de MR is géén klachtencommissie. Het instrumentarium van de MR is er ook niet op gericht om klachten van – stel – ouders op te lossen, al dan niet geforceerd middels een uitspraak. De op school geldende klachtenprocedure heeft dat instrumentarium wel en is er ook op gericht om – al dan niet via een uitspraak van een externe onafhankelijke commissie – in een individuele klacht een uitspraak te doen en een oplossing te geven.
Het belang van de school
Let wel: het gaat hier om individuele klachten. Want stel nu, dat mevrouw Van Wijk niet de eerste is die de MR benadert over de gang van zaken in groep 6, maar dat de MR met regelmaat allerhande signalen bereiken die er op duiden dat er dingen niet lekker lopen. Wel, in dat geval is er kennelijk een probleem van algemenere aard aan de orde. En dan is het niet alleen de taak, maar zelfs de plicht van de MR om, in het belang van de school, hierover te overleggen met de schoolleiding.
Dit gaat dan vanzelfsprekend niet zover dat de schoolleiding met de MR moet gaan praten over, in het voorbeeld van Wilko, het functioneren van een juffrouw, of over de moeilijkheden van een individuele leerling of de problemen van een klagende ouder. Wel zou de MR de schoolleiding kunnen informeren over het grote aantal signalen dat de MR bereikt, de schoolleiding kunnen bevragen of de problemen herkend en onderkend worden, en aan de schoolleiding kunnen vragen of er ook stappen gezet gaan worden om kennelijke problemen op te lossen. In een volgende overlegvergadering zou de schoolleiding dan over deze stappen en de effecten kunnen terugrapporteren.
Bron: DRS-magazine, door J.G.N. (Jan) Schreuders
Tip een bekendePrint Goed of fout van Wilko? Meer dan regelmatig bereiken mij vragen, zowel van bestuursleden, directies als van MR-leden, die gerelateerd zijn aan de volgende vraag: hoe moet de MR omgaan met klachten. Klachten van (vooral) ouders, maar ook klachten van personeelsleden. En wat te denken – het komt regelmatig voor – van personeelsleden die zitting hebben in de MR en die dat platform gebruiken om hun problemen met de schoolleiding tot een einde te brengen. Hierover valt veel te zeggen en ik kan dat niet in één stukje kwijt. Ik volsta hier met een aantal uitgangspunten en in de komende tijd wil ik zo nu en dan een nadere uitwerking geven. In ieder geval vind ik het goed om hier aandacht aan te besteden aangezien ik merk dat velen in en rond om de MR nog zoekende zijn naar een juiste opstelling.
Doorverwijzen
Terug naar Wilko. Wat Wilko had móéten zeggen is dit: ‘Mevrouw Van Wijk, u belt mij nu wel en ik wil graag naar u luisteren en u adviseren, maar heeft u hierover al met juf Tammer gesproken?’ Stel nu dat mevrouw Van Wijk hierop bevestigend zou hebben geantwoord, maar ook zou hebben gezegd: ‘Ik krijg bij juf Tammer geen gehoor’, dan had Wilko haar moeten wijzen op de interne klachtenprocedure. Dus: na de groepsleerkracht gesproken te hebben, met medeweten (of zelfs medegaan) van de groepsleerkracht naar de schoolleiding of iemand ‘die er over gaat’.
De MR mag over ieder onderwerp met de schoolleiding of het bestuur overleggen en informatie opvragen. Dus ook over de klacht van een individuele ouder. En ook over het feit dat juf Tammer het niet eens is met haar onvoldoende beoordeling (even los van de vraag of de schoolleiding overal op moet ingaan - nee dus). Technisch gesproken doet Wilko dus niets verkeerds. Maar: de MR is géén klachtencommissie. Het instrumentarium van de MR is er ook niet op gericht om klachten van – stel – ouders op te lossen, al dan niet geforceerd middels een uitspraak. De op school geldende klachtenprocedure heeft dat instrumentarium wel en is er ook op gericht om – al dan niet via een uitspraak van een externe onafhankelijke commissie – in een individuele klacht een uitspraak te doen en een oplossing te geven.
Het belang van de school
Let wel: het gaat hier om individuele klachten. Want stel nu, dat mevrouw Van Wijk niet de eerste is die de MR benadert over de gang van zaken in groep 6, maar dat de MR met regelmaat allerhande signalen bereiken die er op duiden dat er dingen niet lekker lopen. Wel, in dat geval is er kennelijk een probleem van algemenere aard aan de orde. En dan is het niet alleen de taak, maar zelfs de plicht van de MR om, in het belang van de school, hierover te overleggen met de schoolleiding.
Dit gaat dan vanzelfsprekend niet zover dat de schoolleiding met de MR moet gaan praten over, in het voorbeeld van Wilko, het functioneren van een juffrouw, of over de moeilijkheden van een individuele leerling of de problemen van een klagende ouder. Wel zou de MR de schoolleiding kunnen informeren over het grote aantal signalen dat de MR bereikt, de schoolleiding kunnen bevragen of de problemen herkend en onderkend worden, en aan de schoolleiding kunnen vragen of er ook stappen gezet gaan worden om kennelijke problemen op te lossen. In een volgende overlegvergadering zou de schoolleiding dan over deze stappen en de effecten kunnen terugrapporteren.
Bron: DRS-magazine, door J.G.N. (Jan) Schreuders