Zingende bomen
Onlangs maakte ik een wandeling in één van de schitterende bossen van de Utrechtse Heuvelrug. Dichte dennenbomen en luchtige berken wisselden elkaar af met hier en daar een vlekje hei. Weinig anderen verkenden op deze middag hetzelfde bos. De vogels lieten luid van zich horen. Toen ik even stil stond om me te oriënteren op het juiste pad en genietend het vogelgezang over me heen liet komen, hoorde ik een ander geluid, een geluid dat ik niet thuis kon brengen. Het klonk verrassend en mysterieus.
Op dezelfde manier kun je door een school lopen. Tijdens de lessen is het stil op de gang, maar uit de diverse lokalen klinken de bekende schoolgeluiden. Je herkent het verhaal van de enthousiaste verteller, je merkt dat in sommige lokalen de leerlingen meer te zeggen hebben dan de docent. En soms verrassen de schoolgeluiden je. Net als het bos.
Ik keek om me heen. Wat hoorde ik? Het klonk als licht zoemende muziek. Langzaam groeide het geluid en even later zwakte het weer af. Ik dacht aan brommers in de verte, maar toen ik doorliep verschoof het geluid naar achter mij. Toen keek ik omhoog. Hier stonden geen stoere eiken of beschermende beuken. Ik zag een aantal weelderig bloeiende acacia's. De ruwe opgaande stammen contrasteerden sterk met de dikke trossen witte bloesem. Tegen de blauwgrijze lucht zag ik kleine donkere stipjes van de ene bloem naar de andere vliegen. En toen wist ik het.
Deze zingende bomen lieten mij iets horen van de zoete oogst van de honing. Duizende bijen deden zich te goed aan de nectar van de bloemen van de acacia's. En ja, als je goed oplet, dan ruik je de honing al. Er is een groot feest aan de gang, daar boven in het bos, een oogstfeest. Het zoete geluid kun je horen. Als je stil bent, tenminste.
Leerkrachten hebben altijd veel te zeggen. Zij geven les en de leerling leert, toch? Maar als je wilt weten hoe ver het met de oogst is, luister dan naar je leerlingen. Dat hoef je niet te leiden of bij te sturen. Als je lessen goed zijn geweest, vol zegen van boven, dan komt het lied van de oogst vanzelf.
Misschien vraagt u zich af of het letterlijk bedoeld is als we in de Bijbel lezen dat de bergen en de heuvels uitbreken in gejuich en de bomen in de handen zullen klappen of dat alle bomen van het woud vrolijk zullen zingen. Misschien moet u 'bomen' vervangen door 'leerlingen': "... alle leerlingen van de school zullen vrolijk zingen..." (Ps. 96)
O ja, één acaciabloem en één bij zorgen niet voor een zingende boom!
De Zwarte Mus
Tip een bekendePrint Op dezelfde manier kun je door een school lopen. Tijdens de lessen is het stil op de gang, maar uit de diverse lokalen klinken de bekende schoolgeluiden. Je herkent het verhaal van de enthousiaste verteller, je merkt dat in sommige lokalen de leerlingen meer te zeggen hebben dan de docent. En soms verrassen de schoolgeluiden je. Net als het bos.
Ik keek om me heen. Wat hoorde ik? Het klonk als licht zoemende muziek. Langzaam groeide het geluid en even later zwakte het weer af. Ik dacht aan brommers in de verte, maar toen ik doorliep verschoof het geluid naar achter mij. Toen keek ik omhoog. Hier stonden geen stoere eiken of beschermende beuken. Ik zag een aantal weelderig bloeiende acacia's. De ruwe opgaande stammen contrasteerden sterk met de dikke trossen witte bloesem. Tegen de blauwgrijze lucht zag ik kleine donkere stipjes van de ene bloem naar de andere vliegen. En toen wist ik het.Deze zingende bomen lieten mij iets horen van de zoete oogst van de honing. Duizende bijen deden zich te goed aan de nectar van de bloemen van de acacia's. En ja, als je goed oplet, dan ruik je de honing al. Er is een groot feest aan de gang, daar boven in het bos, een oogstfeest. Het zoete geluid kun je horen. Als je stil bent, tenminste.
Leerkrachten hebben altijd veel te zeggen. Zij geven les en de leerling leert, toch? Maar als je wilt weten hoe ver het met de oogst is, luister dan naar je leerlingen. Dat hoef je niet te leiden of bij te sturen. Als je lessen goed zijn geweest, vol zegen van boven, dan komt het lied van de oogst vanzelf.
Misschien vraagt u zich af of het letterlijk bedoeld is als we in de Bijbel lezen dat de bergen en de heuvels uitbreken in gejuich en de bomen in de handen zullen klappen of dat alle bomen van het woud vrolijk zullen zingen. Misschien moet u 'bomen' vervangen door 'leerlingen': "... alle leerlingen van de school zullen vrolijk zingen..." (Ps. 96)
O ja, één acaciabloem en één bij zorgen niet voor een zingende boom!
De Zwarte Mus